Zelf een doek maken

Ik zie en hoor het steeds meer om me heen; “zo’n doek kan ik toch prima zelf maken?” Dat is vast mogelijk, maar is hij dan ook veilig?
De doeken uit de fabriek moeten voldoen aan allerlei veiligheidsnormen. Draagkracht, trekkracht, niet scheuren, geen chemische stoffen en ga zo maar door. Deze normen worden uitgebreid getest. Een fabrikant kan zich immers niet veroorloven dat een kindje uit een doek of drager ‘scheurt’ of door zijn product andere schade oploopt. Naast de eventuele schadeclaims zal hij ook een slechte naam krijgen en geen doek of drager meer verkopen! Alleen daarom raad ik iedereen aan om een doek te halen van een erkende fabrikant. Je weet zeker dat deze veilig is! En mocht de prijs je tegenstaan; er zijn ook goedkopere doeken.
Een goede doek is op een bepaalde manier geweven en weegt zoveel gram de cm. Hoe zwaarder de doek, des te sterker hij (over het algemeen) is. Weven is een techniek waarbij de draden door elkaar worden gevlochten. Voor draagdoeken is het van belang dat deze weving sterk is, een beetje rekt en soepel is (of dit kan worden). Draagdoeken worden geweven in (over het algemeen) drie soorten; de (kruis)keperbinding, jacquard of gauze. De keperbinding heeft een diagonaal patroon, de stof rekt ietwat in diagonale richting. De kruiskeperbinding rekt op twee diagonalen. Jacquard heeft vaak grote patronen, ze zijn minder sterk dan (kruis)keperdoeken maar zijn vaak zachter. Gauze geweven doeken zijn erg dun en sterk. Deze doeken kunnen tegen ‘mishandeling’. Dag in dag uit knopen. Stof die over elkaar schuurt. Er wordt flink aan getrokken en het moet een kindje dragen. Kortom er wordt nogal wat van zo’n stuk stof gevraagd. Je kunt je voorstellen dat dus niet iedere lap stof geschikt is! Mocht je nou wél een goede lap stof vinden op de markt (of ergens anders), dan betaal je evenveel als een goedkopere én geteste doek. Ik weet wel waar ik voor kies.
Ik heb navraag gedaan bij een eigenaresse van een draagdoeken merk. Ik ben onafhankelijk en schrijf dit stuk ook in die zin, vandaar dat ik geen namen noem van doeken merken. Ik heb gevraagd hoe dat testen gaat. Ze kan niet te veel vertellen ivm het werkproces, maar de doeken worden al getest op de weverij. Deze doeken moeten onder andere tot 200 kilo kunnen dragen, voordat ze goedgekeurd worden. Daarnaast neemt ze haar eigen ervaring en de ervaring van haar collega’s mee in het creëren van veilig geweven doeken.
Soms blijf je met je vinger hangen in de doek; je hebt een haal, of nog erger een gebroken draad! Je doek is dan direct niet, of minder veilig. De kans op scheuren is groter. Ik controleer ook altijd mijn doeken eens in de zoveel tijd. Ook als ik nieuwe doeken binnen krijg onderwerp ik ze aan een grote inspectie! Overigens is een haal of gebroken draad wel te repareren.
Sommige mensen naaien of borduren iets op de doek. NIET DOEN! Dit zorgt er immers voor dat er zwakke punten in de doek komen en dat de doek kan gaan scheuren. Net als bij een haaltje of een gebroken draad. Er zijn bepaalde rekbare doeken waarbij wel iets is opgenaaid. Maar deze doeken zijn getest. Ik zou deze doek zelf nooit halen, al is het alleen al om het feit dat je deze doek niet goed meer strak kunt trekken. Maar hoe zit het dan met de middenmarkering? Die is in de zoom genaaid, de enige plek waar het veilig is om iets in de doek te naaien.
Bovendien voldoen bepaalde doeken aan de oeko-tex. Deze doeken worden geverfd met biologische niet schadelijke verf. Je kind sabbelt immers aan de doek (die van mij wel) en je wilt niet dat zij chemische verf of andere materialen binnen krijgen. Bij een lap stof van de markt weet je niet waar het mee geverfd is, of er chemische (verf)stoffen in zitten. Ik was mijn doeken altijd als ik ze nieuw binnen krijg. Dat wordt ook aangeraden, op die manier hechten de vezels goed in elkaar en is er minder kans op draadverschuiving.
Ook zie ik zelfgemaakte ringslingen voorbij komen. Qua stof geldt hetzelfde als bovenstaande, qua ringen; gebruik de officiële ringsling-ringen. Ook deze zijn getest op draagkracht. Er komt flink wat spanning op te staan. Gebruik NOOIT houten ringen, of ringen met een lasnaad, deze kunnen (meestal)het gewicht van een kindje in de ringsling niet aan.
En natuurlijk zal het vaak goed gaan. In Afrika dragen ze ook met ‘elke lap stof’. Maar ik ben van mening dat je het risico gewoon niet moet nemen. Het zal maar net jóuw kindje zijn die uit de doek scheurt en letsel oploopt…
Kortom, koop je doek bij een erkende dealer. Je weet dan zeker dat je een goed geteste en dus veilige doek hebt. Maar controleer je doeken ook, en blijf dat doen. Je moet er niet aan denken dat je kindje uit de doek scheurt (of erger). En bij twijfel, vraag een consulente of ze mee wil kijken. In een goedgekeurde drager zal het veiligheidskeurmerk BS EN 13209 Part 2:2005 staan. (voor meer informatie kijk op http://www.nen.nl).
Veiligheid voor alles! Het gaat wel om je kostbaarste bezit, je kind

Edit; er bestaan ook zogeheten ‘handgeweven doeken’. Deze, veelal vrouwen, hebben heel veel ervaring met het maken en/ weven van draagdoeken. Deze doeken kun je ook als ‘veilig’ bestempelen.